Değil //

Biraz uykusuzluk var buralarda, biraz beyazlamış su, sigara dumanının kötü kokusu sinmiş kağıdın orasına burasına, çokça senden bahsediyor hepsi toplanmış bana inat, kaleminde pek yazası yokta ben zorluyorum işte uyutmadım onu’da.  Hepsi bir kenara da bu ışık ara sıra sönüyor tekrar yakıyorum neden diye sorarsan hiçbir fikrim yok. Saat geç olmuş epeyce, az öncede senle konuştuk senin haberin yok biliyorum da, söyledim şimdi öğrendin sayıyorum. Burası soğuk ama sen yoksun diye değil mevsim normalleriyle alakalı. Ha benim üşüme nedenim mevsim normalleriyle mi alakalı? Ona da -değil. Uzun uzun sana anlatırdım ama uyuyorsun, bir ara konuşuruz gene. Geçen gün dikkatimi çekti,  ihtimalleri değerlendiriyordum.  Dikkat etmeyi unuttuğum imla kuralları var sen’in yanına hemen virgülsüz, bağlaçsız ben’i yerleştiriyorum.  Kendimi rahatlatma metotlarımda var bak işte Allah istedi falan diyorum, hani küçükken tabağımızın hepsini bitirmezsek çok günah olurdu ya onun gibi biraz. Ben olmasaydım, sen olurdum.  İhtiyacım olur muydu bilmiyorum ama çok zaman oluyor sana dokunmak istediğim.  Karanlıkta herkes birbirine benzer mesela, duygularda. İçim o kadar karanlık ki bütün duygular sana benziyor. Bahsi geçmişti az önce. Işık ara sıra sönüyor tekrar yakıyorum diye; ışığı yaktığım zaman bana, kapandığında sana benziyorlar.  Yürürken nubuklarım ayağımı vuruyor. Sırf sen böyle seversin diye sesimi çıkaramıyorum, selpak koyarım topuklarıma ama o’da erkek adam yakışmaz işte, aramızda kalsın. Uzaklık neden bu kadar anlamsız geliyor bilmiyorum. Çok yakın olsak ne değişirdi. Seni gene bu kadar çok istemez miydim? Hadi sen cevapla bunu sigara yakmam lazım.

Geldim, cevabı buldun bence kaldığım yerden devam ediyorum.  Ne diyordum en son? Hah buldum. Geçen gün aklıma geldi ihtimalleri değerlendiriyordum. Saatin seninle nasıl geçtiğine dair hesaplamalar yapıyorum ara sıra, gereğinden çok daha hızlı birbirini takip eden akrep yelkovan ikilisi çıkıyor karşıma. Benim matematiğim mi kötü ki? En çok istediğim kısım şu olsa gerek ve muhakkak anlaşmamız gereken nokta;  herkes en iyi olduğunu yapsa hani sen dünyada karşı koyamayacağım tek gülüşe sahip o gamzelerinle bana baksan hep, yalnızca. Bende ölürken seni yanımda götürsem. Arkamda bırakırım falan sanmamıştın değil mi?

Küfür yok cümlelerimde aslında sevmem bilirisin ama bazende anasına avradına sayasım gelmiyor değil. Ama sayıyor muyum -evet sayıyorum. Bu da benden olsun diyorum bunu da yaz. 'Kolundan tutup aklıma getiyorum seni' sonra sakinleşiyorum.

Uyurken bile sana sarılım ben, özlediğim tüm huzur anlarından uzak kaldığım gecelerde. Bu kadar sıradandı işte. Çokça sen’li.